Error in INSERT INTO hit  (site,class,class_id,specificatie,ip,datum) VALUES ('1','artikel','249','','54.166.108.167',NOW()): Duplicate entry '1113858' for key 'PRIMARY'
2000-10 Wat kost een kind? - Jeugdrecht.be geeft praktijkwerkers een antwoord op vragen over rechten van jongeren
Afdrukken

2000-10 Wat kost een kind?

Scheiden ontslaat je niet van het ouderschap en ook niet van de onderhoudsplicht voor je kind. Het uitoefenen van de onderhoudsplicht ligt wel een stuk minder voor de hand als ouders uit elkaar gaan. Meestal betaalt de ene ouder onderhoudsgeld aan de andere voor de tijd dat het kind niet bij hem of haar verblijft. Bij de berekening van dat onderhoudsgeld bots je op de vraag wat een kind eigenlijk kost.


‘Ouders moeten hun onderhoudsplicht naar evenredigheid van hun middelen vervullen’, zegt de wet, maar verder zwijgt die wet in alle talen. Nergens in de wet vind je regels of criteria die je zeggen hoe je het concrete cijferwerk moet aanpakken.

Hoe gaat het er in de praktijk aan toe? Waar baseert een rechter zich op? Hoe berekenen notarissen, advocaten, scheidingsbemiddelaars… het concrete bedrag van het onderhoudsgeld dat de ene ouder aan de andere overmaakt? Zo’n concreet bedrag schud je niet zomaar even uit de mouw. Je moet met heel wat factoren rekening houden: de leeftijd van het kind, wat het concreet nodig heeft, de financiële situatie en de levensstijl van beide ouder(s), wie de kinderbijslag ontvangt, welke kosten betaald worden tijdens de periode dat het kind bij één van de ouders verblijft, hoe het verblijf van het kind is geregeld,…

Aangezien de wet geen berekeningsschema vooropstelt, moet je zelf aan de slag. Dat wekt de laatste tijd meer en meer kritiek. Mensen willen geen nattevingerwerk, maar een duidelijk richtsnoer dat helpt om de onderhoudsbijdrage op een billijke manier vast te leggen.

De minimumkosten van kinderen blijken géén goede maatstaf om het onderhoudsgeld te bepalen. Want hoeveel een gezin uitgeeft aan kinderen wordt in belangrijke mate bepaald door het inkomen van het gezin. De Bond van Grote en Jonge Gezinnen krijgt geregeld concrete vragen rond de berekening van onderhoudsgeld. Zij zijn voorstander van het gebruik van de berekeningsmethode-Renard. De berekeningsmethode-Renard is een methode die wel rekening houdt met de levensstandaard van de ouders.
 

De berekeningsmethode Renard

Roland Renard is doctor in de sociologie. In opdracht van de Franse Gemeenschap deed hij verschillende jaren onderzoek naar de kosten van kinderen. In 1986 publiceerde hij voor het eerst zijn berekeningsschema (Journal des Tribunaux, 1986, p.101), dat sindsdien verder werd verfijnd. Er is een softwarepakket van gemaakt, maar voorlopig enkel in een Franstalige versie.

De berekeningsmethode Renard wordt niet systematisch door rechters gebruikt. In Wallonië kent het gebruik meer bijval dan in Vlaanderen.

De methode berust op een paar belangrijke principes, zoals:

De kost van een kind hangt vast aan het inkomensniveau van zijn ouders. Hoe minder ouders verdienen, hoe minder zij voor het kind uitgeven. Hoe meer ouders verdienen, hoe meer zij voor het kind uitgeven;

De kost van een kind hangt vast aan de leeftijd van het kind. Tussen de geboorte en de meerderjarigheid wordt gemiddeld 20 procent van het gezinsbudget aan een kind besteed. De kost van een kind verdubbelt in de periode tussen 0 en 18 jaar. De toename kent een lineair verloop;

Iedere ouder draagt bij naargelang van zijn of haar inkomen. De ouder die het meest verdient, zal dus ook het meeste bijdragen in de kosten.
De concrete berekening verloopt in verschillende stappen en begint met het bepalen van de ‘theoretische’ kost van een kind. Deze ‘theoretische’ kost drukt uit wat een gezin met een kind aan extra inkomen nodig heeft om hetzelfde levenspeil te hebben als een gezin zonder kinderen.
Bijvoorbeeld: voor een kind van 5 jaar is de theoretische kost 0,173. Dat betekent dat een gezin met een kind van 5 jaar 17,3 procent meer kosten heeft dan een gezin zonder kinderen als ze dezelfde levensstandaard willen bereiken.

Via de theoretische kost bereken je de reële kost. Wat een gezin werkelijk aan een kind uitgeeft, zal minder zijn dan de theoretisch kost.

In de berekeningsmethode-Renard wordt rekening gehouden met de verblijfsregeling voor het kind (bijvoorbeeld het kind verblijft 80 procent bij de ene ouder en 20 procent bij de andere ouder). Uiteraard wordt ook de kinderbijslag verrekend.

De uitkomst van de berekening geeft je het concreet bedrag. Dit bedrag heeft geen absolute waarde. Het geeft je een idee, het is een richtsnoer die kan helpen bij de onderhandeling rond het vaststellen van het onderhoudsgeld.

Het bedrag dat je berekent is eveneens een momentopname. In de huidige omstandigheden geeft het een concreet antwoord. Maar door de jaren heen verandert er nogal wat: het kind wordt ouder, vat hogere studies aan, ouders gaan meer of minder verdienen, ouders hebben meer kosten, bijvoorbeeld omdat ze opnieuw een gezin stichten,…Het is belangrijk hier van meet af aan ook een regeling voor te maken. Bijvoorbeeld, door een ‘getrapte bijdrage’ overeen te komen voor groter wordende kinderen, of een ‘proportionaliteitsclausule’ te voorzien, voor als de inkomsten wijzigen.


Bronnen:
  • Lamote, A., ’Schema voor de berekening van onderhoudsgelden’ in ‘Samen ouder blijven: een kindvriendelijke oplossing bij scheiding?’, Gezinsbeleid in Vlaanderen, 1996, nr.3, p. 69-72. In dit artikel vind je een berekeningsschema, gebaseerd op de methode-Renard.
  • Onderhoudsgeld voor de kinderen’ in Budget en Recht, nr.152, september/oktober 2000. In het kaderstukje bij dit artikel wordt de berekeningsmethode-Renard stapt voor stap uitgelegd.
  • Bond van Grote en Jonge Gezinnen, ‘Dossier Onderhoudsgelden voor Kinderen’, oktober 1999.
  • ‘Onderhoudsgelden’, syllabus bij de studiedag van 20 september l.l. van het Instituut voor Familierecht en Jeugdrecht rond onderhoudsgelden.’

TREFWOORDEN

Onderhoudsgeld

>> Terug

Afdrukken
Verstuur deze pagina


Deze website kwam tot stand met de steun van de Vlaamse Gemeenschap - IVA Jongerenwelzijn.
De Vlaamse Gemeenschap is niet verantwoordelijk voor de inhoud ervan.